လူေတြအေၾကာင္းပိုနားလည္လာေလေလ .. အသက္ရွဴသံေတြကို ပိုစာနာမိေလေလ

ထိတ္လန္႔မႈဟာ ဘယ္ေလာက္ နက္ရွဳိင္းေနျပီလဲ … ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ဒန္းလိုလႊဲေနရတာ ေမာျပီ … ပစ္တင္လိုက္ရတဲ့ နားလည္မႈဟာ တစ္ခါတစ္ခါ ျပန္က်မလာဘူး … ရပါတယ္ … ယံုၾကည္ မေပးပါနဲ႔ …...


႐ႈခင္းေတြကို ျပန္ယူသြားပါ

ဒီအခန္းဟာ ဥယ်ာဥ္မဟုတ္ဘူး ႐ႈခင္းေတြကို ျပန္ယူသြားပါ … ေနကာမ်က္မွန္တစ္လက္ေလာက္ အလင္းတန္းေတြအေၾကာင္း ဘယ္သူမွပိုမသိပါဘူး … မ်က္၀န္းလွလွေလးကို ၿပီးစလြယ္ ခြၽတ္ပစ္လိုက္ပါဦး မာရီယာ...


ေမ့လိုက္

ေမ့လိုက္ ညတစ္ျဖစ္နဲ႔ နံနက္အခင္းအက်င္းေတြ ေမ့လိုက္ .. ရနံ႔သင္းေနၾက အခန္႔မသင့္ျခင္း တကူးတကေတြ ေမ့လိုက္ .. ဒဏ္ရာေပၚက ေျဖသိမ့္ျခင္း သုခေတြ ေမ့လိုက္ .. စိတ္လိုလက္ရ သက္ျပင္း အစြန္းအထင္းေတြ...


မုဆိုးဒူးေထာက္

ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ အ၀ါေရာင္ေႏြဥတုဟာ မ်ိဳခ်ထားတဲ့ ပင္လယ္တုနဲ႔ .. လြမ္းေမာစရာေကာင္းလြန္းလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ဥၾသသံေတြ ျပန္ျပန္ရစ္ျပီး နားေထာင္ျဖစ္ေနေပမယ့္ … အဆံုးသတ္ညက္တဲ့ ၿပိဳလဲမႈမရွိ...


ယဥ္ေက်းမႈႏႈတ္ဆက္ပြဲ

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ … ဖဲငုဝါငယ္ … အခိုက္အတန္႔ သက္တံ့ရယ္လို႔ပဲ ငါတို႔ သေဘာထားလိုက္ၾကပါစို႔ … အစိမ္းေရာင္ ေန႔စြဲေတြကို ျပန္လည္ဖာေထးရင္း ပန္းႏုေရာင္ ရက္စြဲေတြနဲ႕...


ေၾကးနန္းစာ

သူမက “လြတ္လပ္ၿခင္း” ဟု ေၾကးနန္းရိုက္လိုက္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္က သံေယာဇဥ္ ရထားတစ္စီးပၚမွ ခရီးသြား ၿဖစ္သည္။ အေငြ႕တလူလူနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ေကာင္းကင္ၾကီးကို ဂ႐ုမစိုက္အားခဲ့ …...


ေျပာခ်င္မိတာေတြ

အခမ္းနားဆံုး ျပင္ဆင္ခဲ့တယ္ … တစ္ေနရာရာကို ေခၚသြားပါ … တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ေပးေတြ႕ပါ … တစ္ခုခု ေမးပါ … မွန္ပါတယ္ ဘယ္သန္ပါ … တစ္ယူမသန္ပါဘူး … စိတ္ကူးေတြရွိပါတယ္ …...


ျဖစ္ေန(လုပ္ေန)မိတာေတြ

တစ္ခုခုလို႔ ေတြးမိတိုင္း တစ္ေန႔ေန႔ကို ျပန္ထုတ္ၾကည့္မိတယ္။ ဘဝအေမာေတြကို လက္ေရြးစင္ေတးစုတစ္ခုလို စုျဖစ္တယ္။ စက္မႈနည္းပညာေခတ္ႀကီးထဲ အရာရာကို ဝတၱရားဆန္ဆန္ ဆက္သြယ္ခဲ့မိတယ္။...


အစီအစဥ္ (သက္ေထြး)

စိတ္ညစ္ေနလား မေန႔ကသီခ်င္းနားေထာင္ျဖစ္ ဒီေန႔ကဗ်ာမေရး တိပ္ေခြေဟာင္းရွာ သူမအေၾကာင္းေတြး မနက္ေတြမ်ားလို႔ ညေတြကို ေမ့ျခင္းလဲမဟုတ္ ငါးထိုင္မွ်ားျခင္းကို ကြ်န္ေတာ္ဝါသနာမပါ...


အဲ့ဒီလိုမ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔မၾကည့္ပါနဲ႔

အဲ့ဒီလိုမ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔မၾကည့္ပါနဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ .. ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္မွ်ားေနတဲ့ ငါး … ေျခရာ ဖြက္မထားႏိုင္တဲ့ က်ား … ဣထိယ ဒဏ္သင့္ေနတဲ့ ပ်ား … ျမဴကိုႏွင္းထင္ရေလာက္ေအာင္...